به حضرت امام حسين بن علىّ عليهما السّلام نوشته و از وى از معنى « صمد » سؤال كرده بودند ؛ حضرت به آنان مكتوبى مرقوم داشتند : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ . أَمَّا بَعْدُ فَلَا تَخُوضُوا فِى الْقُرْآنِ وَ لَا تُجَادِلُوا فِيهِ وَ لَا تَتَكَلَّمُوا فِيهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ ! فَقَدْ سَمِعْتُ جَدِّى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ : مَنْ قَالَ فِى الْقُرْآنِ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ . وَ إنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ فَسَّرَ الصَّمَدَ فَقَالَ : اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ ، ثُمَّ فَسَّرَهُ فَقَالَ : لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُن لَهُ كُفُواً أَحَدٌ . « به اسم خداوند كه داراى صفت رحمانيّت و رحيميّت است . أمّا بَعدُ ، شما در قرآن به خودى خود خوض نكرده عميق نشويد ، و در كلمات قرآن با يكديگر به جدال برنخيزيد ، و در پيدايش معانى آن بدون علم و درايت سخن مگوئيد . به جهت آنكه من از جدّم رسول اكرم صلّى الله عليه و آله شنيدم كه مىگفت : كسى كه در قرآن به غير علم سخنى بگويد ، پس فرض است كه نشيمنگاه خود را از آتش اتّخاذ كند . و خداوند سبحانه خودش كلمهء صمد را تفسير نموده است ، آنجا كه گفته است : اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ و سپس صمد را تفسير كرده و گفته است : لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ . ( نزائيده است و زائيده نشده است ، و هيچ‌كس براى او شريك و همتا نيست . ) » و أيضاً در « توحيد » صدوق با إسناد خود به ابن أبى عُمير از حضرت امام موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت كرده است كه او گفت : وَ اعْلَمْ أَنّ اللَّهَ تَعَالَى وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ يَلِدْ فَيُورَثَ وَ لَمْ يُولَدْ فَيُشَارَكَ . « و بدان كه خداى تعالى واحد است ، احد است ، صمد است ، نزائيده